Home › Kritisch › Trauma en gender

Trauma en gender

Jongeren die naar genderklinieken worden verwezen, hebben volgens de Cass Review vaker psychische problemen dan de algemene bevolking, en ingrijpende jeugdervaringen komen onder hen veel voor.

Het probleem

Volgens de Cass Review meldden de studies over ingrijpende jeugdervaringen onder verwezen jongeren: gecombineerde verwaarlozing of misbruik 11 tot 67 procent, lichamelijke mishandeling 15 tot 20 procent, seksueel misbruik 5 tot 19 procent en huiselijk geweld 23 tot 25 procent (bron).

Wat onderzoek toont

Giovanardi e.a. (2018) onderzochten 95 volwassenen met genderdysforie: 56% had vier of meer vormen van trauma meegemaakt en vergeleken met controles waren hechtingsdesorganisatie en polyvictimisatie significant hoger (bron). Kaltiala-Heino e.a. (2015) beschreven de eerste twee jaar van de Finse gender-identiteitsdienst voor minderjarigen: van de 47 aangemelde jongeren waren er 41 als meisje geboren, 26% had een diagnose in het autismespectrum, en ernstige psychische problemen die al vóór de genderdysforie bestonden kwamen veel voor (bron). Bandini e.a. (2011) onderzochten 109 patiënten met man-naar-vrouw genderidentiteitsstoornis: ruim een kwart meldde mishandeling in de kindertijd, en wie mishandeld was meldde meer lichaamsontevredenheid en een slechtere psychische gezondheid in het leven (bron).

De Cass Review (2024) beveelt aan dat elke verwezen jongere een brede beoordeling van zijn behoeften krijgt als basis voor een individueel zorgplan, met een screening op ontwikkelingsstoornissen zoals autisme en een beoordeling van de psychische gezondheid (bron). In de enquête van Littman (2021) onder 100 detransitioners noemde 38% als reden voor detransitie dat hun genderdysforie volgens hen werd veroorzaakt door iets specifieks, zoals trauma, misbruik of een psychische aandoening, en vond 55% dat zij vóór de transitie geen adequate beoordeling hadden gekregen (bron).

Wat dit betekent

Voor de beoordeling van jongeren met gendergerelateerde nood geldt volgens de Cass Review dat goede behandeling van bestaande psychische aandoeningen beschikbaar moet zijn en dat de diagnose en behandeling van psychische problemen geen belemmering mag zijn om de genderkwesties parallel te onderzoeken (par. 8.43 en 8.44) (bron).

Zie dissociatie en lichaamsbeeld en autisme en gender.

Zie ook