Lichamelijke en mentale gevolgen van detransitie
Detransitie wist een transitie niet uit. Het lichaam houdt sporen vast en de geest draagt een geschiedenis. Eerlijk benoemen wat blijft en wat herstelt is het minste wat we detransitioners verschuldigd zijn.
Hormonale sporen
Volgens de WPATH-richtlijn blijven de stemverlaging, de gezichtsbeharing en de genitale groei na testosteron bestaan; lichaamsbeharing kan na het stoppen weer afnemen en de menstruatie kan terugkeren (bron).
Chirurgische sporen
Een mastectomie is definitief. Borstweefsel keert niet terug. Genitale ingrepen zijn evenmin omkeerbaar. Littekens blijven zichtbaar en voelbaar.
Mentale last
Deelnemers aan een online enquête onder 237 detransitioners (Vandenbussche, 2021) meldden een groot gebrek aan steun, met veel negatieve ervaringen in de medische en psychische zorg en in de lhbt+-gemeenschap (bron).
Wat doet testosteron op lange termijn
Bij vrouwen die testosteron hebben gebruikt blijven volgens de WPATH-richtlijn de stemverlaging, de gezichtsbeharing, de genitale groei en kaalheid naar mannelijk patroon bestaan; voor het terugdraaien van onder meer gezichtsbeharing zijn ingrepen zoals elektrolyse nodig (bron). Lichaamsbeharing kan na het stoppen weer afnemen.
Menstruatie kan terugkeren na het staken van testosteron. Over de gevolgen van testosteron voor eicellen en vruchtbaarheid zijn er volgens WPATH grote kennislacunes (bron). De deelnemers aan het onderzoek van Vandenbussche onder 237 detransitioners noemden behoefte aan medische ondersteuning bij het stoppen met of veranderen van hormoonbehandeling, bij complicaties van operaties of behandelingen en bij ingrepen om veranderingen terug te draaien (bron).
Bij mensen die bij de geboorte als jongen zijn aangewezen en oestrogeen hebben gebruikt, blijft volgens de WPATH-richtlijn de borstontwikkeling bestaan en is een ingreep nodig om die terug te draaien. Of de zaadproductie na langdurig gebruik van oestrogeen en anti-androgenen herstelt, is maar beperkt onderzocht (bron).
In de enquête van Littman (2021) onder 100 zichzelf aangemelde detransitioners vond 55 procent dat zij vóór hun transitie geen adequate beoordeling hadden gekregen en had 24 procent de eigen clinici over de detransitie geïnformeerd; de auteur vermeldt dat de steekproef niet representatief hoeft te zijn (bron).
Kernpunten over herstel
De Cass Review schrijft dat de redenen voor detransitie complex zijn en dat er onvoldoende voorzieningen zijn voor deze groep, die zowel lichamelijke als psychische behoeften heeft.
Detransitioners noemen behoefte aan medische ondersteuning bij het stoppen met hormonen, bij complicaties en bij het terugdraaien van veranderingen.
Ze noemen ook de wens om ervaringen van andere detransitioners te horen en elkaar te ontmoeten.
Bronnen
Vandenbussche, E. (2022). Detransition-Related Needs and Support. Journal of Homosexuality.
Hall, R. e.a. (2021). Access to care and frequency of detransition among a cohort discharged by a UK national adult gender identity clinic. BJPsych Open.
Littman, L. (2021). Individuals Treated for Gender Dysphoria Who Subsequently Detransitioned. Archives of Sexual Behavior.
Boyd, I. e.a. (2022). Care of Transgender Patients: A General Practice Quality Improvement Approach. Healthcare.