Home › Kritisch › Risicogroepen volwassenen
Risicogroepen onder volwassen transitioners
Volwassenen die om medische transitie vragen vormen een heterogene groep, en onderzoek laat verschillen in uitkomsten tussen subgroepen zien.
Het probleem
Blanchard (1989) stelde voor om bij biologische mannen met genderdysforie een homoseksueel en een niet-homoseksueel type te onderscheiden, en schreef dat de niet-homoseksuele varianten onderling meer op elkaar lijken dan op het homoseksuele type (bron). Later beschreef Blanchard hoe hij de term autogynefilie (liefde voor zichzelf als vrouw) had geïntroduceerd voor mannen die seksueel worden opgewonden door de gedachte of het beeld van zichzelf als vrouw (bron).
Wat onderzoek toont
Bailey (The Man Who Would Be Queen, 2003) en Lawrence (Men Trapped in Men's Bodies, 2013) documenteerden de typologie. Bailey en Blanchard (2017) schreven op de blog 4thWaveNow onder de titel "Gender dysphoria is not one thing" over deze indeling. Dhejne e.a. (2011, PLoS ONE) volgden alle 324 in Zweden tussen 1973 en 2003 operatief geslachtsaangepaste personen en vonden een hogere sterfte (aHR 2,8) dan bij controles van hetzelfde geboortegeslacht, vooral door suïcide (aHR 19,1); de auteurs concluderen dat geslachtsaanpassing, hoewel het genderdysforie verlicht, mogelijk niet volstaat als behandeling (bron).
In de enquête van Littman (2021) onder 100 detransitioners, geworven via sociale media, mailinglijsten en sneeuwbalsteekproef, zag 38% een specifieke oorzaak voor de genderdysforie, zoals trauma, misbruik of een psychische aandoening (bron). Smith e.a. (2005, Psychological Medicine) evalueerden de behandeling van 162 volwassenen en vonden dat de overgrote meerderheid na behandeling psychologisch, sociaal en seksueel goed functioneerde; twee niet-homoseksuele man-naar-vrouw transseksuelen uitten spijt. Niet-homoseksuele aanvragers met veel psychopathologie en lichaamsontevredenheid meldden de slechtste uitkomsten na de behandeling (bron).
Wat dit betekent
Een verantwoordelijk medisch protocol differentieert binnen "volwassen trans"-aanvragen: AGP-mannen krijgen seksuologische evaluatie, autisten krijgen autisme-zorg, trauma-overlevenden krijgen traumatherapie. Geïnformeerd consent over AGP, parafilie en spijtkansen hoort verplicht.
Zie wat is AGP en wat is detransitie.
Bronnen
- Blanchard, R. (1989). The classification and labeling of nonhomosexual gender dysphorias. Archives of Sexual Behavior.
- Bailey, J.M. (2003). The Man Who Would Be Queen.
- Lawrence, A.A. (2013). Men Trapped in Men's Bodies. Springer.
- Dhejne, C. e.a. (2011). Long-term follow-up of transsexual persons undergoing sex reassignment surgery: cohort study in Sweden. PLoS ONE.
- Smith, Y.L.S. e.a. (2005). Sex reassignment: outcomes and predictors of treatment for adolescent and adult transsexuals. Psychological Medicine.
- Littman, L. (2021). Individuals Treated for Gender Dysphoria with Medical and/or Surgical Transition Who Subsequently Detransitioned: A Survey of 100 Detransitioners. Archives of Sexual Behavior.