Home › Kritisch › Online onset
Online onset: TikTok, Discord en YouTube
Jongeren zoeken informatie over hun lichaam en identiteit vooral online en bij leeftijdsgenoten. Wat zeggen onderzoek en de Cass Review over de rol van sociale media bij genderdysforie?
Het probleem
Volgens de Cass Review zijn de informatiebronnen van jongeren overwegend online en peer-to-peer (par. 8.45). Gender-twijfelende jongeren en hun ouders vertelden de Review over online informatie die normaal ongemak in de adolescentie beschrijft als mogelijk teken van trans-zijn, en dat bepaalde influencers een grote invloed hadden op de overtuigingen van hun kind over gender (par. 8.48). Volgens de Review kunnen online ervaringen in de late kindertijd en vroege puberteit het zelfbeeld en de verwachtingen van de puberteit en gender beïnvloeden (par. 8.55) (bron).
Wat onderzoek toont
Littman (2018) verzamelde 256 door ouders ingevulde vragenlijsten over adolescenten en jongvolwassenen bij wie de genderdysforie volgens de ouders plotseling tijdens of na de puberteit ontstond (zij noemde dit ROGD); 86,7% van de ouders meldde dat hun kind meer sociale media en internet gebruikte, tot een vriendengroep behoorde waarin een of meer vrienden zich in dezelfde periode als transgender identificeerden, of beide. Het onderzoek is hypothesevormend; volgens de correctie uit 2019 is ROGD geen formele diagnose en is het verschijnsel niet gevalideerd (bron). Diaz en Bailey publiceerden in 2023 een studie naar 1.655 door ouders gerapporteerde gevallen; Archives of Sexual Behavior trok het artikel in en het verscheen opnieuw in het Journal of Open Inquiry in the Behavioral Sciences (bron). Haltigan e.a. (2023, Comprehensive Psychiatry) beschrijven in een korte bijdrage dat kinderen en adolescenten die algoritmische sociale media zoals TikTok gebruiken steeds vaker psychiatrische klachten presenteren of claimen die afwijken van de klassieke nosologie, en pleiten voor gericht empirisch onderzoek (bron). De Cass Review (2024) schrijft dat er geen enkele verklaring is voor de toename van genderincongruentie en dat voor elk individu een andere mix van factoren geldt (par. 8.61), en dat eenvoudige verklaringen zoals "it's all social contagion" de grote variatie aan factoren niet recht doen (par. 8.25) (bron).
Abigail Shrier schrijft in Irreversible Damage (2020) over een plotselinge, sterke stijging van transgenderidentificatie onder adolescente meisjes; het begrip rapid-onset gender dysphoria waarop zij steunt, is geen erkende medische diagnose (bron). Marchiano (2017, Psychological Perspectives) schrijft zelf dat rapid-onset gender dysphoria een nieuwe verschijningsvorm is die niet goed is onderzocht; zij steunt deels op berichten en blogs op internet en op een online enquête onder gedetransitioneerde vrouwen die twee weken openstond en door meer dan 200 vrouwen werd ingevuld (bron).
Wat dit betekent
Voor een dysforie-claim hoort altijd de vraag te zijn: hoe begon dit, en wat heb je geconsumeerd in de aanloop? Een online-onset zonder voorgeschiedenis is een rode vlag, geen bevestiging. Ouders die schermtijd beperken hebben een legitieme klinische rationale.
Zie social contagion en wat is ROGD.
Bronnen
- Littman, L. (2018). Parent reports of adolescents and young adults perceived to show signs of a rapid onset of gender dysphoria. PLoS ONE. Correctie: PLoS ONE (2019).
- Diaz, S. & Bailey, J.M. (2023). Rapid Onset Gender Dysphoria: Parent Reports on 1655 Possible Cases (ingetrokken door Archives of Sexual Behavior, opnieuw verschenen in het Journal of Open Inquiry in the Behavioral Sciences).
- Haltigan, J.D., Pringsheim, T.M. & Rajkumar, G. (2023). Social media as an incubator of personality and behavioral psychopathology: Symptom and disorder authenticity or psychosomatic social contagion? Comprehensive Psychiatry.
- Cass, H. (2024). Final Report, hoofdstuk 8 (Understanding the patient cohort).