Home › Kritisch › Zelfmoord-narratief
Het zelfmoord-narratief
De Cass Review schrijft dat is gesuggereerd dat hormoonbehandeling het verhoogde risico op overlijden door suïcide vermindert, maar dat het gevonden bewijs die conclusie niet ondersteunde.
Het probleem
Biggs (2022) schrijft dat het Britse Women and Equalities Committee in 2015 verklaarde dat "about half of young trans people ... attempt suicide", dat The Guardian de statistiek van Stonewall meldde dat "almost half" van de transgender jongeren heeft geprobeerd zich van het leven te beroven, en dat soortgelijke cijfers door media en belangenorganisaties worden aangehaald (bron).
Wat onderzoek toont
Het cijfer van 41% komt uit een rapport van het Williams Institute en de American Foundation for Suicide Prevention (2014) over transgender en gender-non-conforme volwassenen die ooit een suïcidepoging deden; de onderzoekers schrijven dat het om een gemakssteekproef gaat en dat ze niet konden bepalen in hoeverre die 41 procent het werkelijke aantal pogingen overschat (bron). Biggs (2022) vond bij de Britse kinderkliniek GIDS dat van 2010 tot 2020 vier patiënten bekend waren of vermoed werden door suïcide te zijn overleden, op ongeveer 15.000 patiënten (inclusief de wachtlijst); dat is 13 per 100.000 per jaar (95%-betrouwbaarheidsinterval 4 tot 34), 5,5 keer zo hoog als in de Britse bevolking van vergelijkbare leeftijd en samenstelling, en een veel lager aandeel dan in de enige andere kinderkliniek met gepubliceerde gegevens, in België (bron).
De Cass Review (2024) schrijft dat is gesuggereerd dat hormoonbehandeling het verhoogde risico op overlijden door suïcide vermindert, maar dat het gevonden bewijs die conclusie niet ondersteunde (bron). Dhejne e.a. (2011) volgden alle 324 in Zweden tussen 1973 en 2003 operatief geslachtsaangepaste personen en vonden een hogere sterfte door suïcide (aHR 19,1) dan bij controles van hetzelfde geboortegeslacht; de auteurs concluderen dat geslachtsaanpassing, hoewel het genderdysforie verlicht, mogelijk niet volstaat als behandeling (bron). Ruuska e.a. (2024) vergeleken in Finland 2.083 naar een genderdienst verwezen jongeren (1996-2019) met 16.643 controles: de suïcidesterfte was hoger in de verwezen groep (0,51 tegenover 0,12 per 1000 persoonsjaren), maar wanneer voor specialistische psychiatrische behandeling werd gecorrigeerd, verschilden sterfte en suïcidesterfte niet meer significant (HR voor suïcide 1,8; 95%-BI 0,6 tot 4,8) (bron).
Wat dit betekent
De Cass Review schrijft dat de gegevens erop wijzen dat het aantal overlijdens door suïcide in deze groep jongeren zeer laag is, maar dat elk overlijden een tragedie is en dat het belangrijk blijft te begrijpen wat er is gebeurd en waarom (par. 5.67) (bron).
Zie Cass Review en autisme en gender.
Bronnen
- Biggs, M. (2022). Suicide by Clinic-Referred Transgender Adolescents in the United Kingdom. Archives of Sexual Behavior.
- Williams Institute & American Foundation for Suicide Prevention (2014). Suicide Attempts among Transgender and Gender Non-Conforming Adults.
- Cass, H. (2024). Final Report, hoofdstuk 5 (par. 5.53 tot 5.67).
- Dhejne, C. e.a. (2011). Long-term follow-up of transsexual persons undergoing sex reassignment surgery: cohort study in Sweden. PLoS ONE.
- Ruuska, S.M. e.a. (2024). All-cause and suicide mortalities among adolescents and young adults who contacted specialised gender identity services in Finland in 1996-2019: a register study. BMJ Mental Health.