Home › Kritisch › Internalised homofobie
Internalised homofobie en gender
Het kind dat vroeger uit de kast kwam, krijgt nu testosteron. Het overgrote deel van trans-identificerende kinderen blijkt — als ze tijd krijgen — homoseksueel of lesbisch te zijn. De medicalisatie functioneert als conversion therapy.
Het probleem
Klassieke kinder-genderdysforie ("desistance"-onderzoek) liet consequent zien dat 60–90% van gender-dysfore kinderen in de adolescentie geen dysforie meer ervaart — en zich vaak ontpopt als homoseksueel of lesbisch. Het affirmatieve model heeft watchful waiting afgeschaft en zet kinderen direct op puberteitsblokkers, gevolgd door cross-sex hormonen. Het netto-effect: een homo-jongen die jurken draagt wordt nu omgebouwd tot heteroseksuele vrouw met testosteron en mastectomie.
Wat onderzoek toont
Zucker e.a. (vooraf aan zijn ontslag in 2015) en Steensma e.a. (2013) documenteerden de desistance-percentages. Bailey & Blanchard (2017) wezen op de homoseksuele oversampling onder kindergender-cliënten. Iraanse en sovjet-praktijken vóór 1990 lieten zien: gay zijn werd ook daar "opgelost" met hormonen en chirurgie — exact wat westerse genderklinieken nu doen, maar dan onder vlaggen van progressiviteit.
WPATH Files (2024) lieten clinici intern toegeven dat ze homo-jongeren ombouwen. Detransitioners (Vandenbussche 2021, Littman 2021) noemen niet-geaccepteerde homoseksualiteit als reden voor hun transitie. Hannah Barnes citeerde een Tavistock-clinicus: "Soon there will be no gay people left."
Wat dit betekent
Affirmatieve genderzorg bij kinderen functioneert in veel gevallen als gay conversion therapy in nieuwe verpakking. Een homo-jongen die wordt geleerd dat hij "eigenlijk een meisje" is omdat hij op jongens valt en feminien is, krijgt geen gay acceptance maar medische ombouw. Lesbische meisjes worden via testosteron heteronormatieve "mannen". LGB-activisten (LGB Alliance, Gays Against Groomers) noemen dit terecht een aanslag op de homobeweging.
Zie gay perspectief en eugenetiek en homoseksualiteit.
Bronnen
- Steensma, T.D. e.a. (2013). Factors Associated with Desistence and Persistence of Childhood Gender Dysphoria. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry.
- Bailey, J.M. & Blanchard, R. (2017). Gender dysphoria is not one thing. 4thWaveNow.
- WPATH Files (2024). Environmental Progress.
- Barnes, H. (2023). Time to Think.