Comorbiditeit

Eetstoornissen en genderdysforie

Onderzoek laat zien dat eetstoornissen vaker voorkomen bij transgender studenten dan bij andere studenten. Waarom dat zo is, staat niet vast.

De overlap

Diemer e.a. (2015, Journal of Adolescent Health) vonden bij 289.024 Amerikaanse studenten voor transgender studenten (n=479) een odds ratio van 4,62 op een zelfgerapporteerde eetstoornisdiagnose in het afgelopen jaar, vergeleken met cisgender heteroseksuele vrouwen (bron).

De kern

De Cass Review noemt als mogelijke verklaring voor de stijging van het aantal aanmeldingen dat psychische nood zich kan uiten als eetstoornis of depressie, maar ook als genderverwante nood (bron).

Het risico

De Cass Review beveelt aan dat elke verwezen jongere een brede beoordeling krijgt, met screening op ontwikkelingsstoornissen zoals autisme en een beoordeling van de psychische gezondheid (bron).

Waarom dit volgorde van behandelen verandert

De Cass Review schrijft dat jongeren met genderdysforie vaak complexe aanvullende psychische hulpvragen hebben en dat het moeilijk te weten is in hoeverre hormoonbehandeling die vermindert (bron).

Kernpunten

  • De Cass Review adviseert een brede beoordeling van elke verwezen jongere, inclusief de psychische gezondheid.

  • Eetstoornissen komen volgens Diemer e.a. (2015) vaker voor bij transgender studenten.

Bronnen

  • Diemer E.W. e.a. 2015, Gender Identity, Sexual Orientation, and Eating-Related Pathology, J Adolesc Health.

  • Cass H. 2024, Independent Review of Gender Identity Services (NHS England), comorbiditeit.

Volledige bronnenlijst

Verder lezen

Eetstoornis én dysforie in één gezin?

Schrijf ons