ROGD — rapid-onset gender dysphoria

Rapid-onset gender dysphoria (ROGD) beschrijft een patroon waarbij dysforie relatief plotseling opkomt in de adolescentie — vaak zonder eerdere signalen in de kindertijd en vaak in clusters van vrienden. De term is omstreden en geen formele diagnose.

Waar de term vandaan komt

Lisa Littman beschreef ROGD in 2018 in PLoS ONE op basis van ouderrapportages: dysforie die opkwam tijdens of na de puberteit, vaak samenvallend met intensief social-mediagebruik en met vriendengroepen waarin meerdere jongeren tegelijk trans werden. In 2019 volgde een herziene herpublicatie; de resultaten bleven op enkele aangevulde waarden na ongewijzigd, en het tijdschrift benadrukte dat het om een onderzoek naar waarnemingen van ouders gaat dat hypothesen oplevert: rapid-onset gender dysphoria is geen formele diagnose en het verschijnsel is hiermee niet gevalideerd (bron). In haar onderzoek onder 256 ouders meldde 86,7 procent meer gebruik van sociale media en internet en/of een vriendengroep waarin een of meer vrienden zich in dezelfde periode als transgender identificeerden (bron).

Wat het bewijs laat zien

De Cass Review (2024) beschrijft een duidelijke verschuiving in de verwijzingen, van vooral jongens vóór de puberteit naar vooral meisjes in of na de puberteit, zonder duidelijke verklaring voor die verandering. Als een van de mogelijke verklaringen noemt het rapport de invloed van leeftijdsgenoten en media, en het noemt dat de meest omstreden verklaring. Het rapport schrijft ook dat de online ervaring in de latere kindertijd en vroege puberteit invloed kan hebben op het zelfbeeld en op de verwachtingen van de puberteit en van gender (bron).

Waarom de term omstreden is

Tegenstanders stellen dat ROGD geen formele diagnose is en dat ouderrapportage bias kan bevatten. Voorstanders wijzen erop dat het wegzetten van het patroon als "transfoob" onderzoek naar een reële subgroep blokkeert.

Kernpunten

  • Volgens de ouders in Littmans onderzoek ontstond de dysforie plotseling tijdens of na de puberteit.

  • Sterke oververtegenwoordiging van meisjes.

  • In Littmans onderzoek meldde 86,7 procent van de ouders meer sociale media en/of een vriendengroep met vrienden die zich in dezelfde periode als transgender identificeerden.

  • Geen formele diagnose en niet klinisch gevalideerd.

  • Vraagt om een zorgvuldige differentiaal in plaats van automatische affirmatie.

Bronnen

  1. Littman, L. (2018/2019). Parent Reports of Adolescents and Young Adults Perceived to Show Signs of a Rapid Onset of Gender Dysphoria. PLoS ONE.
  2. Cass, H. (2024). Independent Review — Final Report.
  3. Marchiano, L. (2017). Outbreak: On Transgender Teens and Psychic Epidemics. Psychological Perspectives.

Verder lezen